ایجا نقطه صفر است و سرآغاز ساختن های دوباره برای پایه های زندگی در این دیار.

 عادت های جدید که می آیند و من را با خود وفق می دهند. مثلا مزه های قدیمی جایشان را به طعم های جدید میدهند. خوشمزه یا بدمزه را نمیدانم ولی به ناچار جایگزین می شوند.

صبر و تحمل هم که چاشنی این روزهاست چرا که هیچ دوست جدیدی جای قدیمی ها را نخواهد گرفت و و انتخاب ها بسیار محدودتر است. نا گفته نماند که اینجا هم وطن ها بسیار مهربان هستند.

خلاصه من از قبل بهتر و سبک تر هستم.