چهار سال است که مشترک زندگی می کنم.  

این چهار سال با تمامی خوبی ها و بدی ها، خوشی ها و سختی ها، امید ها و نا امیدی ها، قول ها و بد قولی ها، توجه و بی توجهی ها، لذت ها و تلخی ها، قرض ها و بدهکاری ها، داشتن ها و نداشتن ها، تنها بودن ها و با هم بودن ها، قهرها و آشتی ها، جنگ ها و صلح ها، خودخواهی ها و غرورها، صبر ها و گذشتن ها، شکست ها و پیروزی ها، فرازها و نشب ها ... گذشت.

گذشت. آنچه مانده، شناختن بعدی دیگر از زندگی در من بود که به اندازه خود هیجان و لذت دارد و به نوبه خود تاثیر و درس های بسیار برای آموختن و  کامل شدن، بهتر شدن و بهتر ماندن در ادامه راه  مشترک زندگی.